Fietstocht met gevolg

De volgende ochtend word ik om half 7 al wakker en doe langzaam met het opstaan. En ondanks alle planning blijk je dan toch niet lekker te hebben ingepakt. Tandpasta vergeten, nee toch? Terwijl het nog wel leek alsof ik niet zo veel bij me heb. Het gratis ontbijt, bagels met kaas of jam en koffie en sinaasappelsap, is beschikbaar vanaf half 8, dus daar schuif ik direct bij aan. Rustig ontbijten, beetje kennismaken met iemand die vandaag naar Yosemite gaat. Lekker hoor.

20130909_100330Voor vandaag heb ik een fietstochtje gepland. De verhuurder zit wat blokken verder en om 9 uur kom ik bij ze aan. De aanbieding van het hostel geldt alleen voor de goedkoopste fiets, maar het heeft wel 15 versnelligen. Jeej! Een beetje overmoedig vertrek ik voor de vooraf uitgestippelde route, inclusief een stuk over de Golden Gate Bridge. Na een kwartier van best wel simpele heuveltjes ben ik al op, en ik moet nog een hele dag. De eerste stop is Alamo Square, jeweetwel die huizen van de tv-serie Full House. Het park wordt naast de gebruikelijke toeristen bevolkt door honden met hun eigenaren. Verder op de route zit het Golden Gate Park, ligt niet vlakbij de brug, maar het is wel erg groot en dat komt uiteindelijk uit op het strand. Op deze koude mistige maandagmorgen zijn er niet veel mensen aanwezig en fiets ik snel door. Het is nu flink heuvelop rijden, in de allerlaagste versnelling gaat net, maar ik moet soms toch even afstappen om uit te hijgen. Dat korte dagelijkse ritje naar het werk is er niets bij.

Bovenaan de heuvel is Land End’s Park. Ik haal er koffie om warm en wakker te worden. Ze blijken een trail te hebben die richting de brug gaat en ook met de fiets gedaan mag worden. Het is nog vroeg op de dag, dus ik ga gewoon. Het pad zelf gaat langs de kust, zeer mooi, maar helaas niet volledig toegankelijk voor fietsers. Ik vind op de kaart een andere route. Niet lang nadat ik hieraan ben begonnen, gebeurt het moment waar ik niet op zat te wachten: over een stuk houten vlonders slip ik weg als ik de bocht om wil gaan en val naar links. Direct voel ik de pijn die ik een tijd geleden ook had bij het uitglijden over een stuk ijs in de sneeuw. Ik ga staan en sta een paar minuten op adem te komen. What the fuck just happend?! Dit voelt niet lekker. Ik zie schaafwonden op m’n knieen en voel zere plekken, die worden vast blauw. Net onder mijn linkerborst doet het zeer, maar niet vervelend. Ik pak de fiets, controleer die en ga een stuk lopen. Zodra het pad goed is stap ik op de fiets en ga verder. De route rij ik verder voorzichtig.

20130909_142749Net na de middag kom ik bij de Golden Gate Bridge aan. Het is echt onzettend mistig en je ziet niet eens iets van de brug bij het uitzichtpunt. Zielig voor al die toeristen die niet verder gaan. Gelukkig heb ik een fiets, ha! In de souvenirwinkel twijfel ik nog of ik een sweater koop, maar doe het niet. Op de brug is het druk met mensen. Rechts de voetgangers, links de fietsers. En er zijn altijd idioten die zich daar niet aan houden uiteraard. Plots duikt uit de mist een van de pilaren op. Groot, rood en nog steeds mistig aan de bovenkant. De brug is zeer goed te fietsen, bijna vlak. Aan de andere kant van de brug blijkt in ene de mist op te klaren. De tweede pilaar is duidelijk zichtbaar en de zon schijnt er mooi op. De rit hierna naar Sausalito is vooral snel, bergafwaarts, en eindigt in het havenstadje waar het erg gezellig is. Ik ben echter doodop en wil gewoon met de ferry terug. Het is al heel druk, dus dat gaat niet zo snel. Dan maar eerst een ijsje als beloning voor de rit.

Luid toeterend op de hoorn vaart een uur later de ferry door de mistige baai naar San Francisco. Vanaf de haven fiets ik met een kleine omweg via Union Square -wat niet zo heel bijzonder is, het heeft veel modewinkels- terug naar de verhuurder. Ik krijg daar in ene de kosten van de ferry voorgeschoteld waar ze eerder niets over zeiden. Blijkbaar zat dat dus niet bij de prijs in. Ik moet wel betalen, want ze hebben die ochtend een borg van 100 dollar afgeschreven van m’n creditcard. Door het vroege opstaan en de fikse inspanning van de dag duik ik weer vroeg m’n bed in.

Meer foto’s:

West Amerika / San Francisco


Reageren is niet mogelijk.