Een lange vlucht

Het is 4 uur op zondagochtend. Echt veel te vroeg om m’n bed uit te gaan, maar er is een goede reden; vakantie! Dus douchen, ff een banaan naar binnen werken en de laatste dingen inpakken. Huis afsluiten, laatste check en klaar om te vertrekken. Ik open de deur, blijkt het te regenen? Nou ja, op de eerste herfstdag van het jaar op vakantie gaan is niet verkeerd denk ik dan maar. Alles in de auto en op weg naar m’n vader die er ook zo vroeg uit is gegaan om mij naar Schiphol te brengen. Helaas is hij ziek en gaat z’n vriendin mee. Een dik half uur later neemt ze de autosleutel van me over en stap ik de vertrekhal van Schphol binnen. Bij de juiste balie aangekomen sta ik in de rij voor Economy Class om me dan te bedenken dat ik Comfort heb geboekt. Goedemorgen…

Het inchecken en de eerste douanecontrole gaat lekker snel, maar als ik de boarding pass bekijk, zie ik dat ze al 1,5 uur vantevoren boarden. Wat is dat nou weer? De gate ligt ook niet dichtbij, dus even een bak koffie halen en snel door. Als de beveiliging aan komt lopen wordt het al onrustig onder de wachtenden, maar er gebeurd niets. Als ze uiteindelijk toch beginnen, mag er maar een selecte groep naar binnen door de veligheidscontrole. Waaronder ik. Als na een flink kwartier, het is dan al een half uur na de officiele boarding time, de crew aan komt lopen en ze kunnen beginnen met het doorsluizen van de passagiers naar de volgende wachtruimte, komt er weer reuring in de wachtenden. Als iedereen door deze controle is, en dus het juist aantal passagiers bekend is, mogen we het vliegtuig in. Ik ga als een van de laatsten en bedenk me dan dat ik bij het inchecken niet om een specifieke stoel heb gevraagd. In het vliegtuig blijkt het een gangpadstoel te zijn. Een jongedame van geringe lengte zit op de stoel ernaast, ruimte genoeg gelukkig. De stoelruimte zelf is ook goed, blij dat ik de upgrade heb genomen. In het middendeel gaat niemand zitten. Met mijn buurvrouw overleg ik al, wil jij of zal ik gaan zitten? Op dat moment horen we door de intercom dat men klaar is met boarden. Een stewardess komt dan aanlopen met een gezin met een klein kind en zet die in de lege stoelen direct naast ons. Ik sta op en laat mijn buurvrouw er door, zij wilde graag in het midden. Heerlijk, ik heb al meer stoelruimte, maar heb nu zelfs een extra stoel naast mij! De vlucht zelf is niet heel bijzonder. Het is lang, bijna 11 uur, en Arkefly deelt maar eenmaal eten uit en af en toe koffie, thee of water. Maar dat wist ik, dus ik probeer wat slaap in te halen, wat uiteindelijk niet is gelukt.

20130908_101819

In Oakland aangekomen staat daar de Amerikaanse douane ons al op te wachten. Na bijna een uur ben ik aan de beurt en krijg ik allerlei vragen over mijn reisbestemming. Waarom reis ik alleen? Hoe reis ik dan? Waar verblijf je? Vertek je ook binnenkort dan weer? Pfff… wat een gedoe om niets zeg. We zijn een vliegtuig vol met vakantiegangers hoor. Goed, de rugtas was na dat uur wel al binnen en kon zo van de bagageband worden gepakt. Als ik op dat moment twee Nederlandse jongemannen vraag wat voor plannen zij hebben om naar San Francisco te reizen, zegt eentje dat een vriend die hier woont hem ophaalt. Voor 10 dollar kan ik meerijden en wordt dan voor de deur van het hostel afgezet. Ideaal. Onderweg krijg ik nog allerlei leuke feitjes te horen. De vriend woont er al een tijdje en is softwareontwikkelaar bij een start-up. Pionieren en ondertussen van het gekke Amerika genieten. Niet verkeerd.

Bij het hostel laat ik mijn tassen achter en ga ik de omgeving verkennen, ik mag nog niet inchecken. Bij terugkomst vraag ik om een duidelijke kaart, want het mogen dan wel blokken van straten zijn, deze buurt voelt wat ‘anders’. Het klopt, want van een medewerker van het hostel krijg ik te horen dat in de straten waar ik net heb gelopen het er ’s avonds vervelend aan toe kan gaan. Overdag moet je je ‘streetwise’ gedragen en vriendelijk blijven. Vooral niet de opvallende toerist uithangen. Hmm, owkeee… Ik ga dan toch maar inchecken en berg alles op. Ik bedenk me dat het dan pas 3 uur ’s middags is, maar ik wel al 20 uur op ben. Het tijdsverschil is 9 uur. Ik ga nog een keer naar buiten met de kaart naar een sandwichshop, een Thai welteverstaan. Rond 8 uur vind ik het echt genoeg en ga ik slapen. Met een beetje geluk slaap ik in een keer door.

Reageren is niet mogelijk.